**Nagbigay ng takdang aralin si Sir Marne sa mga LIRA fellows last week pagkatapos ng comprehensive lecture niya sa translation o pagsasalin. Wala rin namang trabaho masyado sa account ko, kaya gumawa na rin ako ng sarili kong salin. Writing exercise ko na rin. Ang hirap tumae ng tula lately e.**
Musee des Beaux Arts by W.H. Auden
About suffering they were never wrong,
The Old Masters; how well, they understood
Its human position; how it takes place
While someone else is eating or opening a window or just walking dully along;
How, when the aged are reverently, passionately waiting
For the miraculous birth, there always must be
Children who did not specially want it to happen, skating
On a pond at the edge of the wood:
They never forgot
That even the dreadful martyrdom must run its course
Anyhow in a corner, some untidy spot
Where the dogs go on with their doggy life and the torturer's horse
Scratches its innocent behind on a tree.
In Breughel's Icarus, for instance: how everything turns away
Quite leisurely from the disaster; the ploughman may
Have heard the splash, the forsaken cry,
But for him it was not an important failure; the sun shone
As it had to on the white legs disappearing into the green
Water; and the expensive delicate ship that must have seen
Something amazing, a boy falling out of the sky,
had somewhere to get to and sailed calmly on.
Musee des Beaux Arts
(Salin ni Charles Bonoan Tuvilla)
Hinggil sa pagdurusa, walang pagkakamali
ang mga matatandang guro: gaano kaganap ang pangunawa nila
sa tungkulin nito; paanong ito'y nagaganap kapag may kumakain o nagbubukas ng bintana
o kahit naglalakad ng makupad;
Paanong, kapag sabik ang mga nakatatanda
sa mahimalang pagsilang, kailangan parating
may mga batang nananaghili't ayaw itong mangyari, naglalaro
sa lawa sa dulo ng gubat:
Hindi nila kinalimutang
maging ang kamartirang katakut-takot ay dapat maisakatuparan
sa isang sulok, sa anumang paraan, sa isang gusgusing pook
kung saan patuloy ang aso sa kanyang kaasuhan at ang kabayo ng berdugo
ay ikinakamot ang puwit sa puno.
Sa Icarus ni Breughel, halimbawa; paanong ang lahat
ay tila nalibang sa pagbaling palayo sa sakuna; narinig nga siguro ng magsasaka
ang tilamsik, ang hikbi ng tubig,
ngunit para sa kanya, hindi ito makabuluhang kawalan; Bagay na tiyak
ang pagsinag ng araw sa binting naglalaho
sa tubig na lunti; at ang maringal at maselang bapor na nakasaksi marahil
sa isang bagay na kamangha-mangha, lalaking nahuhulog mula sa langit,
ay patungo sa kungsaan at nagpatuloy sa panatag niyang paglalayag.
